Intens verdrietig

UitgelichtIntens verdrietig

Ik loop door de winkelstraat om mijn bestelling op te halen bij een winkel. De tranen lopen over mijn wangen. Ik voel me al bij de eerste stappen intens verdrietig worden. De stilte, de leegte, de somberheid van al die lege winkels, een straat zonder winkelend publiek.

Ik passeer een vriendelijk glimlachende oudere man. Is dit voor wie we het allemaal doen? Krijgt hij een jaar of twee extra te leven, door alle coronamaatregelen?

Ik passeer een meisje in het zwart, donkere ogen, somber gezicht. Is zij degene die we opofferen? Is zij degene die zich voegt bij de 15% extra suïcides onder jongeren het afgelopen jaar?

Ik loop langs een winkelruit, waarachter een man staat die nietsziend voor zich uit staart Hij ligt ’s nachts wakker, omdat hij zijn rekeningen niet meer kan betalen na de zoveelste lockdown.

Ik zie een vrouw op een scootmobiel, mondkapje onder haar neus. Is zij degene die elke dag in angst leeft om corona te krijgen, bijna niet kan wachten tot ze haar vierde booster mag halen, maar wel elke dag een pakje sigaretten leeg rookt?

Ik haal een echtpaar in, hij met rollator. Zijn zij degenen die net een vriendin zonder vaccin, maar met testbewijs de deur hebben gewezen, terwijl de gevaxte vriend zonder zelftest gewoon binnen mocht komen? Waarom dit verschil? Waar zijn ze bang voor? Ze zijn toch driedubbel gevaccineerd? Het antwoord blijven ze mij schuldig. Ik loop door, want tegen zo’n sterke indoctrinatie en cognitieve dissonantie kan geen enkel argument, hoe goed ook, op.

En ik zie ook veel mensen niet. De vrouw bijvoorbeeld, die met haar 0-urencontract werkloos en zonder geld thuis zit vanwege de lockdown. Het beetje geld dat ze eerder bij elkaar sprokkelde, betekende net dat stukje extra waardoor het gezin niet elk dubbeltje tig keer om hoefde te draaien.

Ik mis de student die met zijn oproepcontract zijn studie probeerde te bekostigen, maar nu noodgedwongen extra geld leent om zijn kamer te kunnen blijven betalen. De rekening komt later, wanneer hij geen hypotheek kan krijgen en jarenlang zijn torenhoge studieschuld moet afbetalen. Opgebouwd tijdens een studie aan een universiteit, waar hij al twee jaar niet echt les krijgt, waardoor hij hopeloos achterloopt.

Ik passeer de winkel die op vrijwilligers draait, die nu zonder doel thuis zitten en gek worden van eenzaamheid, het gevoel hebben er niet meer toe te doen. Hun levens opnieuw uitgegumd.

Ik mis ook de mensen die door alle uitgestelde zorg het einde van het jaar niet haalden en halverwege gestorven zijn. Coronapatiënten waren belangrijker. Waarom is Nederland ondanks alle rijkdom niet in staat om beide groepen de zorg te geven die ze verdienen?

Ik kom aan het einde van de straat en vraag me af voor wie we het nou eigenlijk allemaal zo doen? En ten koste van wat? Hoeveel gezonde jaren mag je opofferen, om één ongezond jaar te redden? Hoeveel mensenlevens mag je kapot maken, om er ééntje te helen? En hoe lang mag je daar ongestraft mee door gaan?

Er is niemand die me antwoordt. Ik draai me om en ga naar huis. Intens verdrietig doe ik mijn gordijnen dicht, om de buitenwereld buiten te sluiten. Ik kan alle pijn en verdriet niet meer verdragen.

Advertentie

Vaxers dulden geen discussie

UitgelichtVaxers dulden geen discussie

Voor de zoveelste keer loop ik aan tegen het feit dat vaxers reageren op een discussie, of een discussie starten, en zich vervolgens terugtrekken uit die discussie zodra er tegenargumenten gegeven worden. In plaats van daar weer met goede argumenten op te reageren, reageren ze niet meer, verlaten al dan niet fysiek de discussie of komen met een voorbeeld van een zieke geliefde die op een ziekenhuisbed wacht. Dat is geen argument, dat is sentiment en dat draagt niet bij aan welke discussie dan ook. Ook andere manieren om discussies te ontwijken kwam ik al tegen zoals de reactie ‘dat is een mening’, toen ik objectieve feiten van overheidssites noemde. Huh?!

Nou kan ik stoppen met discussiëren, beter voor mijn eigen gemoedsrust, maar dat draagt er dan weer aan bij dat er helemaal geen ander geluid meer te horen is. Daarnaast is het ronduit beangstigend, dat er geen discussies meer gevoerd mogen of kunnen worden! In een open en eerlijke democratie is discussie een vereiste. Niet meer willen luisteren naar anderen werkt polarisatie en onrechtvaardigheid in de hand en is de opmaat naar een dictatuur.

Ik voel me door dit alles op het moment in elk geval zo machteloos dat ik het uit zou willen schreeuwen: Stop met het monddood maken van mensen met meningen die niet de jouwe zijn! Ga de discussie aan in plaats van weg te vluchten in je eigen cognitieve dissonantie. Slik niet alles wat je leest voor zoete koek. Dingen liggen genuanceerder dan hoe het nu gebracht wordt (en dat geldt overigens voor alle kampen). Probeer je voor de verandering eens in te leven in een ander. Sta bijvoorbeeld ook eens stil bij alle gevaccineerden die ernstige bijwerkingen hebben ervaren na toediening van een vaccin. Is het zo gek dat zij geen tweede vaccin willen (of mogen op advies van hun arts!)? Ieder individueel geval, aan welke kant je ook staat, verdient het gehoord te worden, verdient begrip en medeleven!

Al jaren hangt bij mij op het prikbord de uitspraak: ‘machteloosheid voert tot razernij’. Groepen mensen systematisch monddood maken leidt tot uitzichtloze machteloosheid. Ik roep iedereen daarom op daarmee te stoppen, zodat het niet leidt tot een niet meer te stoppen razernij.

Het zal waarschijnlijk niet zo ver komen…

UitgelichtHet zal waarschijnlijk niet zo ver komen…

“Het zal waarschijnlijk niet zo ver komen dat het vaccin je met geweld gaat worden toegediend.” Dat schreef ik in november 2020 (Baas in eigen lijf). In dat zelfde stukje worden berichten aangehaald waarin De Jonge zegt dat er geen vaccinatieplicht komt en waarin het RIVM beweert dat 60% groepsimmuniteit het verschil al kan maken. Inmiddels is duidelijk dat dit allemaal achterhaald is.

Voldoende groepsimmuniteit wordt ondanks een hoge vaccinatiegraad van minstens 85% (afhankelijk van welk artikel je leest), blijkbaar niet bereikt. Hoewel dat dus 25% hoger is dan de 60% die toen genoemd werd, zijn de positieve testen en ziekenhuisopnames op hetzelfde niveau als vorig jaar rond deze tijd, toen er een groepsimmuniteit van bijna 0% was! En toch zijn de vaccins nog steeds dé heilige en énige oplossing. Daarom is de strategie om ongevaccineerden keihard te pushen zich te laten vaccineren (nee hoor, geen dwang…) weer een stap verder. Wetgeving om ongevaccineerden te weren van alles, waaronder de werkplek, is in de maak. De vaccinatieplicht komt dus toch steeds dichterbij en vaccinatiedwang is door alle maatregelen al lang aan de orde van de dag.

Gevaccineerden blijken steeds vaker ook gewoon weer corona te krijgen en besmettelijk te zijn, maar zij zijn vrij om het virus te verspreiden. En er is niemand die dit abnormaal vindt. Iedereen volgt gedwee wat door dit (demissionaire!) kabinet wordt voorgeschreven. De zondebok is aangewezen en iedereen neemt aan dat dat terecht is. Niet alleen de dreigende vaccinatiedwang, maar ook dit kritiekloze, domme gedrag is angstaanjagend!

Ook in een ander stukje (Verboden voor niet-gevaccineerden) schreef ik over het uitsluiten van niet-gevaccineerden uit de samenleving. Met het 2G systeem voor de deur, zijn we dan toch eindelijk zover dat we een hele groep mensen geïnstitutionaliseerd kunnen uitsluiten van deelname aan de samenleving. Dit, inclusief de uitgebreide indoctrinatie- en propagandacampagne, is sinds de Tweede Wereldoorlog in een democratische rechtstaat niet meer voorgekomen. Alle logica is overboord gegooid. Eerst werd (doods)angst gecreëerd en vervolgens werd daar handig op ingespeeld. Waarom gevaccineerden bang zijn besmet te worden door ongevaccineerden is mij nog steeds een compleet raadsel. Als de prik werkt, zou je niet bang hoeven te zijn. Als hij niet werkt, hebben ongevaccineerden een slimme keuze gemaakt door die experimentele troep niet in te laten spuiten.

Maar of het niet zover zal komen dat we onder dwang ingespoten gaan worden, al dan niet in kampen voor ongevaccineerden? Ik ben er niet meer zo zeker van. Waar ik wel zeker van ben is dat de rechtstaat dood is. Onduidelijk is of we nu geregeerd worden door het OMT, een demissionair kabinet, dictator de Jonge, de farmaceutische industrie, Bill Gates of een of ander complot op basis van God weet wat. Duidelijk is dat we in elk geval niet geregeerd worden door gezond verstand en logica. Die is er inmiddels wel uit gevaccineerd.

De Jonge vindt vaccinweigeraars decadent?!?!?

UitgelichtDe Jonge vindt vaccinweigeraars decadent?!?!?

Mijn eerst reactie op dit bericht vanochtend? Wat een arrogante, zelfingenomen l*l!

Al weken lees en hoor ik in allerlei media dat ik een verschrikkelijk slecht mens ben, omdat ik me (voorlopig) niet laat vaccineren. Iedereen die in datzelfde kamp zit, krijgt het etiket wappie opgeplakt en daar hoeft men niet meer mee in gesprek te gaan. Vrijheid van meningsuiting is heel leuk, maar niet als je niet met de massa mee mekkert. Dan mag je weliswaar je mening uiten, maar wordt er naar jouw argumenten niet meer geluisterd.

En nu worden ‘we’ dus geframed als decadent. Maar wie zijn die ‘we’ nou eigenlijk? En zitten we eigenlijk wel in hetzelfde kamp? Dat laatste is wat mij betreft zeker niet het geval. Ik geloof in vaccineren, ik denk dat de geschiedenis heeft uitgewezen dat vaccineren bij heel veel ziektes zin heeft. Of dat bij Covid ook zo is, waarschijnlijk wel, als je op macro niveau kijkt. De cijfers lijken dit ook uit te wijzen, hoewel daar hier en daar nog wel wat kanttekeningen bij zijn te plaatsen. Daar hoef je geen viroloog voor te zijn, iemand met kennis van statistiek komt ook een heel eind.

Maar als je kijkt op individueel niveau is het een heel ander verhaal. Waar bij de ene persoon bijvoorbeeld de kans heel klein is op bijwerkingen na vaccinatie, is de kans bij andere mensen een stuk groter. En in dat kamp zit ik. Ik heb in het verleden geleerd dat medicijnen en behandelingen bij mij een heel andere uitwerking hebben dan bij de gemiddelde patiënt. Als je statistiek hierop los laat dan is de kans op bijwerkingen bij mij stukken groter dan gemiddeld. Tel daarbij op dat ik al corona hebt gehad en weeg dan de kansen af, dan kom je tot de echt niet geheel wappie conclusie dat het in mijn individuele geval beter is even te wachten met vaccineren tot er wat meer bekend is over bijwerkingen zowel op korte als op lange termijn.

De Jonge gooit met zijn uitspraken iedereen op één hoop; als je je niet laat vaccineren ben je decadent, maak je vaccineren verdacht en ben je niet solidair. Wat een onzin! Dat hij überhaupt het woord solidair uit durft te spreken! Ik sta al anderhalf jaar alleen in mijn gevecht om mijn hoofd boven water te houden, met een inkomstenverlies van meer dan 60%, zonder enige coronasteun. Ik zit met allerlei vragen rondom vaccinatie en maatregelen, waar niemand het antwoord op geeft. Ik zie berichten over rampen in Afrika, waar te weinig vaccins zijn (en te weinig zorg en te weinig voedsel en te weinig etc…), terwijl we hier beginnen met het omstreden inenten van kinderen. Hoe durft hij te praten over solidariteit?! Als er iemand decadent is en vanuit zijn ivoren toren blaat, dan is het de Jonge en consorten wel.

En hoe solidair zijn we eigenlijk als het misgaat bij het vaccineren. Inmiddels zijn er ook in Nederland enkele doden gevallen als gevolg van vaccinatie. Volgens mij staat een groot deel van de nabestaanden van deze mensen nog steeds in de kou. Statistisch gezien is het op macro niveau dan misschien verwaarloosbaar ‘collateral damage’, maar op individueel niveau veroorzaakt dit leed en extra leed door gebrek aan erkenning en solidariteit. Ook dat speelt mee in mijn overweging om me niet te laten vaccineren. Want wat als het fout gaat, waar kan ik dan terecht?

De standaard reactie die ik altijd kreeg wanneer ik in het verleden last had van bijwerkingen was het botte: dat kan niet. Later bleek, na jarenlang onderzoek en/of voortschrijdend inzicht, dat de bijwerkingen wel degelijk een direct verband hadden met medicatie en behandeling. Maar al die tijd stond ik in de kou en werd ik niet serieus genomen. Waarom zou ik dan een vaccin, waar de (bij)werking op de lange termijn nog niet bekend is, laten inspuiten. Dat is geen verdachtmaking, dat is gewoon realiteit. Er ís gewoon nog geen langetermijneffect, want we gebruiken het coronavaccin nog geen jaar!

Ik heb daarom een weloverwogen keuze gemaakt me op dit moment niet te laten vaccineren. Iedereen die denkt dat dit een makkelijke weg is, dat is het niet. De makkelijkste weg is je kritiekloos laten vaccineren om van alle gezeik af te zijn, of omdat je dan alles weer mag. Iedereen kan zich de illusie van solidariteit laten aanpraten door de Jonge, maar de meeste Nederlanders vaccineren zich omdat de angst voor Covid er inmiddels goed in zit en omdat men weer op vakantie wil of naar een concert. Dat heeft niets met solidariteit te maken.

Me staande proberen te houden terwijl ik elke dag opnieuw in de krant leest dat ik asociaal, decadent of wappie ben, is een hele moeilijke en zware weg. Elke dag opnieuw gevraagd worden of ik ook al een vaccinatieafspraak heb weten te bemachtigen, alsof het om de nieuwste I-phone gaat, is vreselijk. Die vraag proberen te ontwijken, omdat je anders misschien geen werk meer hebt in de toekomst is nog erger. Ik vind het zeer stressvol om constant in angst te moeten leven, omdat werkeloosheid dreigt als ik een eerlijk antwoord geef. Daarnaast ben ik elke dag bang om nog een keer ernstig ziek te worden door corona of, bij die andere keuze, levenslange bijwerkingen te krijgen door het vaccin. En daarmee ben ik, gezien de berichten die ik overal in de media hoor, de enige lijkt het wel. Is dat decadent? Nee, absoluut niet! Dat is gekmakend, uitputtend en heel eenzaam.

Als de Jonge wil dat zoveel mogelijk mensen zich laten vaccineren, en ja ik snap waarom hij dat wil, laat hem dan ook luisteren naar individuele personen die er op dit moment voor kiezen zich niet te laten vaccineren. Stop met dit soort achterlijke uitspraken en plak grote groepen mensen geen etiketten op als decadent, wappie, asociaal of niet-solidair, zonder te weten over wie je het hebt. Elk verhaal is anders en verdient een luisterend oor.

Mijn verhaal verdient, net als vele andere, iemand die serieus kijkt naar hoe míjn lichaam reageert op vaccins en medicatie, niet hoe het gemiddelde lijf reageert. Als ik weet dat ik ergens terecht kan met bijwerkingen, ergens waar ik serieus genomen word en waar ik geholpen word, dan is de kans dat ik me laat vaccineren een stuk groter. Maar het verleden heeft mij geleerd dat de kans dat artsen zo met bijwerkingen omgaan, zeer gering is. Het heden leert mij dat ik me suf google op antwoorden op mijn specifieke vragen, maar dat ik nergens antwoorden vind. Er is maar één verhaal, dat consequent wordt verkondigd, en iedereen die afwijkt heeft pech. Het wordt tijd dat De Jonge de hand in eigen boezem steekt, in plaats van met een beschuldigend vingertje te blijven wijzen. Kom na anderhalf jaar eindelijk eens met een genuanceerd verhaal. Nu de massa voldoende geïndoctrineerd is, is dat de manier om de rest te bereiken volgens mij. Vinden dat dat niet nodig is, is decadent én arrogant!

Verboden voor niet-gevaccineerden.

UitgelichtVerboden voor niet-gevaccineerden.

Vorig  jaar deden diverse ministers uitspraken over vaccinatieplicht. Die zou er zeker niet komen, en zo vlak voor de verkiezingen is het niet handig om hem dan alsnog in te voeren natuurlijk. Zeker nu we allemaal snakken naar positief nieuws. Daarom bedacht het kabinet iets anders: er komt geen plicht, maar een coronapaspoort en als je gevaccineerd of getest bent dan krijg je meer vrijheden. Ook als je zo ‘gelukkig’ was corona te hebben ondergaan, mag je straks weer van alles. Maar mensen moeten zich vooral niet verplicht voelen zich te laten vaccineren, aldus ministere De Jonge, wat natuurlijk een belachelijke contradictie  is. Maar goed, als je niet al te kritisch bent en je hebt geen problemen met testen of vaccineren, is het misschien positief nieuws. En omdat iedereen alleen nog maar positieve dingen wil horen, wordt er verder niet nagedacht en worden alle kritische noten naar Wappieland verwezen.

Maar wat als je wegens medische, religieuze of andere redenen niet mag, kan of wilt worden gevaccineerd? Dan lijkt me dit hele verhaal helemaal geen goed nieuws. Want ook al wordt er nog zo hard beweerd dat er geen vaccinatieplicht komt, als je dit plan invoert dan sluit je toch iedereen buiten, die om wat voor reden dan ook geen vaccin (of test) heeft gekregen. Die mensen mogen dan dus niet naar een concert, kroeg of winkel. Ik zie het bordje bij de ingang al: verboden voor niet-gevaccineerden. Klinkt toch ineens een stuk minder positief! Sterker nog, het doet me denken aan tijden waarin er voor bepaalde bevolkingsgroepen op zijn zachtst gezegd ook weinig positiefs te melden was. Ook toen keek de rest van een land (ook ons land!) toe hoe een groep mensen steeds verder uit het publieke leven werd geweerd. En niemand deed iets, want het was niet hun probleem of men dacht dat het zo’n vaart niet zou lopen.

We hebben het afgelopen jaar al gezien, hoe gemakkelijk mensen zich stukje bij beetje hun vrijheid laten afpakken. De propaganda machine draaide op volle toeren om dit mogelijk te kunnen maken. Influencers werden betaald, spotjes op de radio tot in den treuren herhaald, bij talkshows werden deskundigen tegenover mensen als Famke Louise gezet en zo werd een heel duidelijk beeld neergezet: We hebben een gemeenschappelijke vijand, corona. Die vijand moet bestreden worden en iedereen die het niet eens is met de manier waarop is wappie. Met succes, want een overgrote meerderheid volgt gedwee en een minderheid durft zijn mond niet meer open te doen. Missie geslaagd.

Maar eigenlijk is dit natuurlijk gewoon pure indoctrinatie. Indoctrinatie is volgens Van Dale “systematische beïnvloeding met het doel eigen ideeën kritiekloos te laten aanvaarden” en volgens Wikipedia “een vorm van manipulatie door het systematisch en eenzijdig onderwijzen van aanvechtbare overtuigingen of opvattingen, met de bedoeling dat deze kritiekloos worden aanvaard”. Daar voldoen alle coronamaatregel- én vaccinatiecampagnes volledig aan.

Bij de vragen op de site van rijksoverheid, worden alleen vragen beantwoord die in het straatje van deze campagne passen. Mijn vragen staan er niet bij en verwijzingen naar literatuur voor meer informatie ontbreken. Een zeer eenzijdige benadering. Want wat moet ik nou doen als ik niet mag, kan of wil worden gevaccineerd? Waarom is het niet voldoende als 80% van alle Nederlanders zich vaccineert? Dan heb je volgens eerdere berichten namelijk meer dan genoeg groepsimmuniteit. En waarom het discrimineren van mensen die zich niet laten vaccineren? Waarom doe je daar zo moeilijk over? Die kunnen die 80% gevaccineerden toch niet meer aansteken als het vaccin zo goed werkt?

Een ruime meerderheid is zo geïndoctrineerd en bang gemaakt dat men bereid is zich kritiekloos te laten vaccineren om weer van alles te mogen, níet omdat er vertrouwen is in het vaccin. Mensen vrijheden beloven in ruil voor vaccinatie is chantage of omkoperij en past niet bij een vrije democratie. Helaas dringt dat tot niemand door. Integriteit van je eigen lijf zou een grondrecht moeten zijn. Directe of indirecte vaccinatie passen daar niet bij.

Voor mij is vaccinatie in elk geval geen optie vanwege medische redenen. Ook om de twee dagen testen is om diverse redenen zo goed als onmogelijk. Ik behoor tot een minderheid, waar geen rekening mee gehouden wordt. Ik word moedeloos als ik zie hoe iedereen om me heen kritiekloos doet wat gevraagd wordt en hoe niemand rekening houdt met uitzonderingen en minderheden. Ik zie dat de geschiedenis zich herhaalt en ik kan daar niets aan veranderen.

Deze situatie en het vooruitzicht nooit meer in vrijheid te kunnen leven, maakt mijn leven perspectiefloos en zorgt ervoor dat ik alleen nog maar denk aan hoe ik een einde kan maken aan mijn leven. Als ik iets geleerd heb het afgelopen jaar, is het dat er voor minderheden en andersdenkenden geen plek is in deze maatschappij.

Baas in eigen lijf!

UitgelichtBaas in eigen lijf!

Vandaag las ik tot mijn schrik dat poppodia en festivals willen dat alleen gevaccineerden toegang krijgen tot evenementen (1). Serieus?! Zijn we na maanden massahysterie eindelijk zover dat we zelfs de autonomie over ons eigen lijf op gaan geven?!

Hoewel minister de Jonge eerder al zei dat er geen vaccinatieplicht komt (2), is dat gezien het zwalkende beleid van dit kabinet allerminst zeker. Daarnaast sloot de minister niet uit, dat er mogelijk voordelen zijn voor degenen die zich hebben laten vaccineren (3).

Onze vrijheden werden al sinds maart stap voor stap afgenomen en ingeperkt en nu zijn we blijkbaar op het volgende level aanbeland. Met verbazing zie ik dit gebeuren. En iedereen laat het toe. De gemeenschappelijke vijand is gecreëerd en daarom mag geen enkele buitenproportionele maatregel ter discussie gesteld worden. Doe je dit wel dan ben je een complotgekkie.

Nou geloof ik echt niet dat er met een vaccinatie chips, al dan niet met complete 5G netwerken, in ieders lijf worden geplaatst. Ook denk ik niet dat pedoseksuelen op hoog niveau ook maar iets met deze shit te maken hebben. Maar een vaccin dat in een recordtempo is ontwikkeld en geproduceerd en waarvan over de lange termijnwerking en bijwerkingen nog onvoldoende bekend is, wil ik niet in mijn lijf. Daarnaast reageert mijn lichaam a-typisch op heel veel stoffen en medicijnen. Recentelijk heb ik daar nog de onaangename gevolgen van ondervonden. Dus ik kijk wel uit om me te laten inspuiten met het covid-vaccin. Verder heb ik, net als vele anderen, waarschijnlijk al lang corona gehad in het voorjaar. Waarom zou ik me dan überhaupt laten inenten!? Scheelt weer een hoop vaccins. Je kunt je geld beter besteden volgens mij!

Het zal waarschijnlijk niet zo ver komen dat het vaccin je met geweld gaat worden toegediend. Maar de consequenties van niet in laten inenten kunnen wel dusdanig zijn dat je buiten de maatschappij wordt geplaatst. Dat ik niet naar een festival kan, daar valt misschien mee te leven. Maar wat als ik straks niet meer mag werken als ik niet gevaccineerd ben? Of misschien niet meer mag winkelen? Wordt mij misschien zorg onthouden in de toekomst, omdat ik weiger me ziek te laten maken door een vaccinatie?

En waarom dan? Ik laat de vaccins graag over aan al die anderen, die dit experiment wel aan willen aangaan. Mocht ik dan toch nog besmet worden met corona, dan ben ik toch geen gevaar meer voor hen? De zorg wordt door die vaccinaties niet meer overbelast, want blijkbaar wil zeker 60% van de Nederlanders zich wel kritiekloos laten inenten. Volgens het RIVM kunnen ook weinig vaccins al het verschil maken (4). Dus waarom dan een verkapte vaccinatieplicht, zoals nu dreigt doordat allerlei organisaties mensen dreigen te gaan discrimineren als men niet is ingeënt.

Ik sta echt met verbazing te kijken hoe we sinds dit voorjaar kritiekloos één voor één al onze verworven rechten weggeven. Beperkt in mijn vrijheid en machteloos zie ik hoe de maatschappij langzaam dreigt te veranderen in een ‘Big Brother-samenleving’, zonder uitzicht op beter. Gaan we nu serieus naar een samenleving waarin je zelfs geen baas meer bent over je eigen lijf? Ik kan het gewoon niet geloven, dat we dit écht laten gebeuren.

Aandacht voor elkaar

UitgelichtAandacht voor elkaar

Op 6 oktober werd in Den Bosch door Rutte en de Jonge het startschot gegeven voor de campagne ‘aandacht voor elkaar’. Ik was heel benieuwd in welke vorm ik deze campagne de dagen daarna langs zou zien komen. Eindelijk aandacht voor elkaar en voor wat de coronacrisis met je doet, voor de gevolgen van werkeloosheid door coronamaatregelen, voor eenzaamheid en stress. Vol verwachting keek ik uit naar de campagnespotjes op radio en tv, de posters in de abri’s en de online reclame. Eindelijk zouden mensen zich open gaan stellen voor anderen en echt naar elkaars verhalen luisteren.

Inmiddels zijn we 10 dagen verder. Misschien moet het nog komen, maar ik heb tot nu toe niets gezien. Google leert me dat er een website is: Aandachtvoorelkaar.nl. Daar staat de intentie om “de tijd te nemen om nog meer aandacht voor elkaar te hebben en stil te staan bij elkaars verdriet, teleurstelling en onzekerheid”. Bijzondere activiteiten en ideeën worden gebundeld op deze site en er staat een link naar de site Steunpuntcoronazorgen.nl. Beide sites bieden weinig vernieuwends. Ze wijzen hooguit de weg, maar ook daar zijn ze niet uniek in.

Acties waarbij voor goede doelen geld wordt ingezameld krijgen vaak veel meer publiciteit. Het voedt de behoefte om samen voor een gemeenschappelijk doel te gaan zonder echt veel moeite te hoeven doen. Als je geld hebt, doet je portemonnee trekken niet zo’n pijn en dan heb je toch je goede daad weer verricht. En hoewel geld veel verlichting kan bieden, zeker als het op de goede plekken terecht komt, is er nu meer nodig dan alleen geld. Maar dan lijken Nederlanders massaal af te haken. Luisteren naar een ander en steun bieden kost meer dan een seconde uittrekken om geld te geven aan een goed doel. Maar misschien levert het wel meer op. Helaas worden mensen die soms heel voorzichtig hun zorgen uiten al snel de mond gesnoerd met een aantal dooddoeners.

De grootste dooddoener, die ik inmiddels zo vaak gehoord heb dat ik die niet meer zonder kotsneigingen kan aanhoren, is ‘we zitten allemaal in het zelfde schuitje’. Daarna volgt wegkijken en door met je leven. Maar we zitten níet allemaal in hetzelfde schuitje!

Veel mensen werken gewoon lekker thuis, zonder al te veel last te hebben van huisgenoten. Het merendeel krijgt gewoon loon doorbetaald. De meeste mensen zien niet alle houvast wegvallen, kampen niet met depressies, sterven niet eenzaam en alleen. In die zin zitten de meeste mensen misschien toch wel in hetzelfde schuitje. En dat veilige schuitje vaart mooi om alle echte ellende heen. Er wordt vergeten dat er ook een grote groep mensen is die helemaal geen veilig schuitje heeft!

De volgende dooddoener waar ik uitslag van krijg is, ‘gezondheid gaat voor alles’. Maar wiens gezondheid gaat voor alles? Van de kankerpatiënt die te laat behandeld wordt omdat het redden van coronapatiënten nu prioriteit krijgt? Van kinderen die in een onveilige thuissituatie zitten en niet de zorg krijgen die ze nodig hebben? Van degenen met psychiatrische problemen waarbij suïcide niet voorkomen wordt, omdat daar geen geld en aandacht meer voor is (waarbij therapie op afstand ook niet meewerkt)? Van de werklozen die onvoldoende geld hebben om een gezonde leefstijl te financieren? Van ZZP’ers en flexwerkers die stijf staan van de stress vanwege inkomensverlies? En zo kan ik nog wel even doorgaan.

De laatste dooddoener hoorde ik afgelopen week; “tja, iedereen voelt zijn eigen leed toch het hardst”. Nog steeds is me niet helemaal duidelijk wat daarmee wordt bedoeld. Veel mensen voelen namelijk helemaal geen leed, omdat ze amper lijden onder corona of coronamaatregelen. Daarbij reken ik het missen van een verjaardagsfeestje of de vrijmibo niet tot lijden.

Wanneer je zo’n dooddoener hoort, kijk je wel uit om je leed te delen, want voor je het weet wordt je verweten dat je jouw leed het belangrijkste vindt. Wat is er gebeurt met het motto ‘gedeelde smart is halve smart’? Eigen leed delen wil niet zeggen dat je geen oog hebt voor ander of erger lijden. Als ik mijn teen stoot voel ik die pijn inderdaad harder dan als mijn buurvrouw dat doet. Dat wil niet zeggen dat ik niet meevoel als ik zie dat zij pijn heeft. Ik kan haar gewoon tot steun zijn. Als ik zou gaan staan toekijken en zou zeggen dat iedereen zijn eigen leed toch het hardst voelt, dan zou dat als redelijk gevoelloos opgepakt kunnen worden. Dus waarom reageren we dan wel zo op niet-fysieke pijn?

Dat uitgerekend Rutte het startsein geeft voor deze campagne had mij eigenlijk al genoeg moeten zeggen. Als iemand al decennia lang al het leed van anderen weglacht dan is hij het wel. Hij is ook degene die ervan uitgaat dat even geen feestjes kunnen vieren en niet naar de kroeg kunnen, het ergste is wat Nederlanders op dit moment overkomt. Een tijd terug tijdens de zoveelste persco vond hij dat we blij moesten zijn met wat we wel hadden, omdat we toch nog steeds op vrijdagmiddag, na een week hard werken, een terrasje konden pakken. Hard om te horen als je geen geld hebt om dat te doen, omdat de coronamaatregelen er juist voor hebben gezorgd dat je geen werk meer hebt. Ruttes schuitje is geen schuitje, maar een luxe cruiseschip, waarmee je de drenkelingen voor je boot gewoon kunt overvaren in plaats van proberen te ontwijken. Niemand die het voelt, ziet of wil zien! Nobody cares. Campagne mislukt.

Wat wel steeds helderder wordt is wie écht aandacht en steun nodig heeft. Niet de mensen die één van bovenstaande dooddoeners gebruiken, maar juist de mensen die dat niet doen. Mensen die zwijgen en niet meer durven te praten over wat zij meemaken. Juist voor hen; probeer wat empathie te ontwikkelen de komende tijd en ben er écht voor de ander. Je zou er een campagne voor moeten starten….

Beste Werkgever

Beste Werkgever

Vandaag ontving ik van u de zoveelste afwijzing. Ondanks een schitterend, zeer uitgebreid CV, vol opleiding en ervaring, beantwoordt u mijn sollicitatie kort met de mededeling dat ik niet in het profiel pas. Uw vacature is in een sector waar al jaren moord en brand geschreeuwd wordt omdat men mensen tekort komt. Al eerder solliciteerde ik naar soortgelijke functie, waarna ik de mededeling kreeg dat de keuze op iemand anders was gevallen. Een week later stond dezelfde vacature opnieuw open.

Hetzelfde overkwam een vriendin die op een vacature binnen een andere sector solliciteerde. Zij werkt in exact dezelfde functie, maar dan bij een ander bedrijf, en wilde graag op een nieuwe werkplek aan de slag. Ook zij kreeg een afwijzing: ze zou niet binnen het profiel passen! Hoe dan?!? Tientallen jaren ervaring in precies dezelfde baan? Wie is er dan nóg beter, puur op basis van CV? En het ging hier niet om hooggeschoold werk, dus opleiding was in deze geen onderscheidende factor.

Een ander voorbeeld hoorde ik van een kennis, wiens man solliciteerde als nachtportier. Ook niet echt een baan waar veel opleiding voor nodig is. Na een afwijzing, stond ook deze vacature een week later opnieuw online.

Vandaar mijn vraag aan u, beste werkgever v/m; waarom laat u goede arbeidskrachten lopen?  Op basis waarvan besluit u steeds opnieuw dat mensen niet voldoen, ondanks een CV dat aansluit bij de vacature?

Wat velen van ons afgewezenen gemeen hebben is onze leeftijd, 45+. In mijn laatste voorbeeld speelde mogelijk ook de buitenlandse achternaam een rol. En hoewel (leeftijds)discriminatie verboden is, heb ik het vermoeden dat u zich hier toch heel vaak schuldig aan maakt. Zeker wanneer het gaat om lager geschoold werk. Zo worden zelfs vele 18-jarigen ontslagen bij diverse winkelketens, omdat ze te oud, ofwel te duur zouden zijn!

Wat u, werkgever, ook vaak zegt, is dat ik overgekwalificeerd ben, dat ik ‘te goed ben voor de functie’. Serieus?! Met alle respect, maar wat is dat voor een idiote reden? Dus omdat ik meer kan dan gevraagd wordt, wat betekent dat u eigenlijk dus meer waar krijgt voor uw geld, word ik afgewezen? Als u in een winkel kunt kiezen tussen een product kopen zonder aanbieding of met de aanbieding 2 halen 1 betalen, kiest u dan ook voor het product zonder aanbieding. Desnoods twee keer de winkel in, om twee keer 1 product te halen?! Lijkt me niet!

Ja, zult u zeggen, maar als ik je aanneem dan ben je zo weg, want je bent te hoog opgeleid. Beste werkgever, als ik bij ú solliciteer, wil ik bij ú werken. Ik solliciteer alleen maar als ik ook daadwerkelijk aan de slag wil. Op mijn leeftijd liggen de kansen, zoals eerder gezegd, niet voor het oprapen, dus weggaan zal ik echt niet zomaar.

Ja maar, zult u vervolgens zeggen, jouw opleiding sluit niet perfect aan bij de functie. Maar, beste werkgever, gaat het u om diploma’s of om capaciteiten. Als ik op basis van al mijn ervaring en opleidingen kan aantonen dat ik aan de door u in de vacature genoemde punten voldoe, waarom geeft u mij dan niet eens de kans om op gesprek te komen? Waarom past een net afgestudeerde MBO’er, zonder enige (levens)ervaring dan beter bij de functie dan ik?

En ik snap u hoor, beste werkgever, als u aangeeft dat er zoveel reacties zijn gekomen op een vacature, dat u zich genoodzaakt zag ‘harde eisen te stellen aan gevraagde werkervaring en kennis’. Wat ik dan alleen niet begrijp is dat er al jarenlang geroepen wordt dat er juist een tekort is aan werknemers voor betreffende functie. Ik wil u natuurlijk niet voor leugenaar uitmaken, maar iets klopt hier toch niet helemaal volgens mij. En aan de kennissen, die een week na hun afwijzingsmail, de vacatures opnieuw online zagen verschijnen, is dit al helemaal moeilijk uit te leggen.

Beste werkgever. Na uw laatste, kille afwijzing blijf ik opnieuw verslagen en met lege handen achter. Heel soms verpakt u uw afwijzing in iets warmere en mooiere bewoordingen. Maar wat u misschien niet beseft is dat elke afwijzing, hoe mooi ook, steeds opnieuw aangeeft dat er geen plek voor mij is in deze maatschappij. Dat doet elke keer pijn. En dat geldt niet alleen voor mij, maar ook voor al die andere afgewezenen. Hoog of laagopgeleid, oud of jong, met of zonder handicap, al dan niet gelovig, met welke etnische achtergrond dan ook. Afgewezen, niet omdat wij niets kunnen, maar omdat er op papier in elk geval altijd iemand zogenaamd ‘beter’ is. Of dat ook daadwerkelijk zo is, is de vraag. Ik ken mensen die hun complete CV uit hun duim zogen, daarop aangenomen werden en vervolgens door de mand vielen.

Dus misschien, beste werkgever, wordt het tijd voor u om een andere strategie te gaan volgen. Nodig naast de op papier ‘beste’ kandidaten, ook eens een paar mensen uit die wél de capaciteiten hebben, maar net niet helemaal voldoen aan ál uw arbitraire eisen. Zorg dat er een dwarsdoorsnede van de bevolking langskomt en maak dan een zo eerlijk mogelijke keuze, die zowel recht doet aan de sollicitanten als aan uw functie. Zorg voor een open mind en deel mensen niet bij voorbaat in hokjes in. Geef mensen een kans en draag een steentje bij aan een écht inclusieve samenleving, waar iedereen een plek krijgt. En bedenk, lieve werkgever, elke afwijzing doet pijn, maar een oneerlijke afwijzing nog veel meer!

RIVM maakt meer kapot dan je lief is

RIVM maakt meer kapot dan je lief is

Dat de menselijke maat bij diverse coronamaatregelen zoek is, hebben we al kunnen zien in verpleegtehuizen waar ouderen eenzaam en alleen sterven. We hebben corona uitgeroepen tot gemeenschappelijke vijand en net zoals in vele dictatoriale staten werkt dat uitstekend om alle kritiek te laten verstommen. Wie niet voor ons is, is tegen ons. Dingen ter discussie stellen is uit den boze, regels worden klakkeloos opgevolgd.

De nieuwste maatregel die op papier door het RIVM is uitgevaardigd, getuigt opnieuw van weinig menselijkheid of gezond verstand. Deze week mag de jeugd weer gaan sporten. Tot 12 jaar hoeft dat niet op 1,5 meter, van 12 tot 18 wel en ben je ouder dan mag je nog helemaal niet sporten in teamverband. Dit kan op papier een goede maatregel zijn, maar in de praktijk geeft dit problemen. In het team van zoonlief voetbalt een jongen die half mei 19 jaar wordt. Hij mag tot zijn verjaardag mee trainen, natuurlijk op 1,5 meter afstand, en daarna is hij niet meer welkom. De letter van de wet is star en wordt strikt op gevolgd bij de vereniging waar hij voetbalt. Mijn hoofd ontploft door dit soort stompzinnigheid. Corona maakt echt geen onderscheid tussen 19 jaar min één dag en 19 jaar plus één dag. Bij diezelfde vereniging komt het nu ook voor dat 13-jarigen niet bij hun eigen team met 12-jarigen mogen voetballen, maar overgeplaatst worden naar een hoger, onbekend team.

Ik vraag me af hoe dat dan gaat op scholen; mogen kinderen die zijn blijven zitten en in groep 8 al 13 zijn, nu niet naar school? Dus terwijl de rest van de klas het school jaar min of meer af kan maken en afscheid neemt van de basisschool, zit die 13-jarige alleen thuis? Ik weet het niet, maar ik hoop echt dat scholen hier soepeler mee omgaan. Kinderen uitsluiten is onmenselijk, zowel voor, tijdens als na corona!

En ik snap best dat je onderscheid wilt maken en twee groepen wilt creëren, maar bij de scheidslijn zou toch gewoon met een menselijke maat gemeten moeten worden. Corona ziet écht het verschil niet en er is geen enkele wetenschapper die beweert van wel. Ik snap dat er maatregelen nodig zijn en corona is echt geen gezellig virus, maar ik denk dat het hoog tijd wordt dat we gaan evalueren of er niet meer kapot gemaakt wordt dan ons lief is.

De manier waarop we kritiekloos regels opvolgen als noodzakelijk kwaad tegen de gemeenschappelijk vijand corona is gevaarlijk voor onze rechtstaat. Leven volgens de geest van de wet, in plaats van de letter van de wet lijkt me veel zinvoller. Ga soepeler om met grensgevallen, op welk gebied dan ook, daar valt echt geen dode meer of minder door.

Samen sterk tegen corona?!?!

Samen sterk tegen corona?!?!

Je kunt de radio of tv niet aanzetten of er komt weer een spotje voorbij waarin de big happy family die Nederland op het moment schijnt te zijn gepromoot wordt. Sámen staan we sterk tegen corona, zoals we ook achter van der Weijden stonden en zoals we ooit weer achter het Nederlands elftal zullen staan. Tenminste, dat is wat men ons wil laten geloven: dat we er samen voor zorgen dat corona verdwijnt en dat iedereen elkaar helpt. Ik gun iedereen deze droom, maar wil wel dat mensen beseffen hoe pijnlijk deze spotjes zijn voor mensen die deze solidariteit niet ervaren en ook nooit zullen ervaren.

Zo vaak hoor je, iederéén heeft wel op één of andere manier te lijden door corona. Vaak als reactie op iemand die vertelt over zijn of haar heftige problemen door de coronamaatregelen, waardoor mensen uit hun droom van big happy family geholpen dreigen te worden. Daarom gooit men er al snel deze reactie tegenaan, zodat het geloof niet verder aangetast wordt, de ander eenzaam en alleen met hun problemen achterlatend.

Want laten we eerlijk zijn, hoe solidair zijn we nu werkelijk? Gezamenlijk klappen voor de zorg was leuk, maar vóór corona vond iedereen het maar knap irritant dat de zorgmedewerkers gingen staken. Hoe het na corona zal zijn, kun je alleen maar gissen, maar ik geloof niet dat een groot feest en een eenmalige bonus genoeg zijn. Als we door coronamaatregelen in een recessie belanden, hoeveel mensen zijn dan bereid om écht solidair te zijn en te zorgen dat zorgmedewerkers het salaris krijgen dat ze verdienen?

Een andere groep zijn de oproepkrachten of flexwerkers, toch al niet de groep met het hoogste inkomen. Terwijl voor velen geregeld wordt dat salaris wordt doorbetaald, is dat voor mensen uit deze groep meestal niet het geval. Wrang om te lezen dat sportschoolabonnementen uit solidariteit niet worden opgezegd en werksters doorbetaald worden, terwijl je zelf aan de zijlijn toe kan kijken, wetende dat je het komende half jaar geen inkomsten hebt. Sterker, je mag je verbazen over bedrijven met miljardenomzet, die wél geld uitgekeerd gaan krijgen. Hoezo dan solidariteit?!?

Een deel van deze groep bestaat uit studenten, die hoe genereus, toegezegd is dat men meer mag gaan lenen. De groep studenten met rijke ouders zal daar, net als voor corona, niet wakker van liggen. Voor arme studenten is dat anders. Kamerhuur moet worden doorbetaald, inkomen uit werk valt weg en het collegegeld wordt niet terugbetaald, ook al wordt er geen volwaardig onderwijs meer gegeven. En dat terwijl universiteiten hún oproepkrachten ook níet doorbetalen!

En het gaat niet alleen om geld, maar ook over hulp aan anderen. Ja, er worden allerlei initiatieven genomen om mensen te helpen, maar er zijn zoveel vergeten groepen, mensen die ook voor corona al niet gezien werden. Werklozen die geen kans krijgen op de arbeidsmarkt en het door de komende coronarecessie helemaal kunnen vergeten ooit aan de slag te mogen. Mensen met complexe psychische problematiek, die door bezuinigingen onvoldoende zorg kregen. Eenzame ouderen buiten verzorgingstehuizen, die nog steeds eenzaam zijn. Kinderen die thuis in een onveilige situatie moeten leven en al voor corona onvoldoende bereikt werden, onder andere door bezuinigingen op de jeugdzorg. Ook nu we zogenaamd allemaal meer naar elkaar omkijken, komt het nog voor dat een vrouw maanden dood in haar woning ligt. Dus hoe zorgzaam zijn we nou eigenlijk écht voor elkaar?

Er zijn mensen die denken dat na corona alles op een positieve manier zal gaan veranderen. Ik hoop het, maar ik ben bang dat het een illusie gaat zijn. Als men voor en tijdens corona geen zorg en hulp kan of wil bieden aan mensen die het écht nodig hebben, dan zal dat vrees ik na corona ook niet zo zijn. Een weinig opbeurend einde van dit stukje. Behalve dan als mensen dit gaan zien als een oproep om het niet alleen na corona anders te gaan doen, maar ook nú al. Stop met hypocriet geklap en schijnsolidariteit, maar laat zien dat je echt hart hebt voor een eerlijkere en zorgzamere manier van samenleven, waarbij íedereen gezien wordt en de zorg krijgt die men nodig heeft. Begin met écht naar mensen te luisteren die het moeilijk hebben. Stop met zoetsappige spotjes, maar investeer het geld in een samenleving waarin íedereen recht heeft op een fatsoenlijk inkomen en betaalbare scholing. Een samenleving waarbij het geld niet alleen terechtkomt bij groepen die al lang genoeg hebben. Ik ben alleen bang dat het bij een droom zal blijven.